2 . ميذيوشم « 1 » : و ابتداء خور روز تير ماه ايزد آب آفريذ و مدّت شصت روز . 3 . پتيه شهيم « 2 » : اشتاذ « 3 » روز شهرير ماه بوذ و ايزد زمين آفريذ و مدّت هفتاد و پنج روز . 4 . اياثرم : و ابتداء اشتاذ روز مهر ماه بوذ و ايزد داروها « 4 » و نباتها آفريذ و مدّت سى روز . 5 . ميذيارم : و ابتداء مهر روز « 5 » ، دى ماه بوذ و گوسفند و دذ و دام آفريذ و مدّت هشتاذ روز . 6 . همسپتمدم « 6 » : و ابتداء اوّل روز پنجه بوذ و اندرين گاه مردم آفريذ و مدّت « 7 » هفتاذ روز و هرگاهى ، پنج روز دارند و بهر كذام روزكى جاهنبار ( 39 ) سازند روا بوذ . فروديگان : چنانك در مسلمانى كى روز آذينه زيارت گورها كردن واجب‌ترست كى ديگر روزها پارسيان اين ده روز كى تا نوروز مانذه بوذ بزرگتر شناسند و گويند روان مردگان خبر يابذ و درين ده روز موبذان و اهير بذان زند و [ ا ] ستا « 8 » خوانند و مزد كردن اندرين روزها يكى ده شناسند هم چنانك در رمضان يكى ده . و گويند چون ما از بهر روانها آفرين كنيم و صدقه دهيم تا از تيرگى شسته شوذ و به قدر اين مزد گناه از تن بشوذ . و چنان دارند كى آفتاب باوّل حمل آيذ بايذ كى اين ده روز برفته بوذ و در آخر آن ماه بوذ كى در پيش باشذ و در روزگار اسلام آفتاب بآذر ماه باوّل حمل همىآمذ و اين فرورديگان بآبان ماه همىداشتند و فراغ وهيزه « 9 » نيافتند تا با كنون كى بيكبارگى به آخر اسفندارمذ ماه آورند و از بعد اين چون آفتاب در ارديبهشت ماه باوّل حمل آيذ برين قياس بايذ كى اسفندارمذ ماه سى روز دارند و پنجه به آخر فروردين ماه آورند و از اشتاذ تا انيران پنج روز با اين پنجه مدّت ده روز فرورديگان بوذ بر موجب اعتقاد پارسيان .

--> ( 1 ) . نسخه اساس : « ميدنوش » ( 2 ) . نسخه اساس و توبينگن و تهرانى و ملك « بيتشبه » ، و نسخه قاهره : « هفتاد روز » ( 3 ) . اشتاذ روز ، روز بيست و ششم هر ماه يزدگردى است . و نسخه قاهره : « هشتاد و پنج روز » ( 4 ) . نسخه اساس : « روذها » ( 5 ) . مهر روز ، روز شانزدهم هر ماه است . ( 6 ) . نسخه اساس و ساير نسخه‌ها : « همسبتميذايم » ، نسخه قاهره : « هفتاد و پنج روز » ( 7 ) . در نسخه اساس بعد از « مدّت » آثار عددى در نوشته ديده مىشود . و عدد « هفت » را هفتاد كرده‌اند و در ضمن ، جمع اين روزها 360 روز مىشود . ( 8 ) . « استا » همان اوستا است . ( 9 ) . نسخه تهرانى : « وهيژه » وهيزه يا بهيزك نام كبيسه صذ و بيست ساله بوذه است .